یک قورباغه و یک میمون از جنگلی می گذرند
قورباغه که روی زمین حرکت می کند زمانی که با درختان مواجه می شود برای
اینکه از کنار آنها رد شود به دنبال راهی می گردد در حالی که میمون وقتی با
همان درخت مواجه می شود به درخت به عنوان مانعی برای عبور نگاه نمی کند
بلکه از درخت بالا رفته چشم انداز وسیعتری می یابد او به مقصد نهایی که می
خواهد به آنجا برود نگاه کرده و بهترین راه را برای رسیدن به آنجا در نظر
می گیرد.
قورباغه ممکن است عاقبت با صخره ای مواجه
شود که جلوی پیشرفت او را بگیرد در حالی که میمون از بالای درخت متوجه وجود
صخره خواهد شد و راه خودش را خیلی زود تر از اینکه صخره بتواند جلوی
پیشرفت او را بگیرد پیدا می کند.
میمون چشم انداز بزرگی را می بیند در
صورتی که قورباغه موانع غیر قابل عبوری را مشاهده می کند تفکرات راه گشا
چشم انداز وسیع تری (مثل میمون) را به ما ارائه می دهد، این نگرش به ما این
امکان را می دهد تا از بالای درخت به سوی پایین نگاه کنیم و با هدفی
بزرگتر روبرو شویم در صورتی که روش قورباغه ما را در مقابل وقایعی جزئی و
تنها در یک لحظه آماده می کند تفکرات راه گشا به ما طیف وسیعی از راه حلهای
خلاق را پیشنهاد می کند.
+ نوشته شده در شنبه یکم مهر ۱۳۹۱ ساعت 11:22 توسط ام کلثوم زراعتگر بورانی
|